Nasze serwisy używają informacji zapisanych w plikach cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie plików cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki, które możesz zmienić w dowolnej chwili. Więcej informacji odnośnie plików cookies.

Obowiązek informacyjny wynikający z Ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw.

Wyłącz komunikat

 
 
politechnika
Historia Zakładu
Sitodrukarka EAT-1
Sitodrukarka EAT-1

Początki

Historia Zakładu rozpoczyna się wraz z powołaniem, obchodzącego niedawno swoje 45-lecie Wydziału Elektrotechniki i Informatyki, kiedy od 1 września 1965 roku, zaczął kształtować się zespół naukowo-dydaktyczny, z którego, po wielu organizacyjnych przeobrażeniach, powstał dzisiejszy (od 2001r.) Zakład Systemów Elektronicznych i Telekomunikacyjnych (ZSEiT). Podejmowali w nim sukcesywnie pracę absolwenci różnych uczelni, Politechnik: Wrocławskiej, Gdańskiej, Warszawskiej oraz AGH, którzy pomimo trudnych warunków, dość sprawnie zorganizowali, z jednej strony, nowoczesne zaplecze dydaktyczne w obszarze przedmiotów obejmujących: elektronikę, teorię sterowania, elektronikę i automatykę przemysłową, a z drugiej – zainicjowali i kontynuowali badania naukowe, m.in. w obszarze technologii hybrydowych mikroukładów grubowarstwowych.
Wyniki badań, realizowanych z ogromnym zaangażowaniem, były na tyle przekonywujące, że w przyjętym w końcu 1969 roku, przez Senat rzeszowskiej WSI, jednolitym planie badań naukowych, skorelowanych z potrzebami gospodarczymi, tematyka tych prac znalazła bardzo wyraźne odzwierciedlenie. Należy tu podkreślić inspirującą i pomocną współpracę z zaawansowanymi w tej dziedzinie ośrodkami: wrocławskim, skupionym na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, krakowskim, skupionym w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym przy Zakładach TELPOD oraz warszawskim, w postaci zespołu na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Przyjęta, i wynikająca w dużej mierze z przemysłowego doświadczenia inicjatora i kierownika Zakładu, metodologia i organizacja badań, uwzględniająca skalę środowiska, warunkującą konieczność wieloaspektowego współdziałania ze sferą gospodarczą, zapewniła ich wkomponowanie w centralne programy rozwoju nauki (Problem Węzłowy 06.2.2, a następnie Program Rządowy PR-3). Zespół we własnym zakresie opracował i zbudował linię technologiczno-doświadczalną wytwarzania mikroukładów grubowarstwowych; jeden z jej elementów – precyzyjna, półautomatyczna sitodrukarka typu EAT-1 (główny autor – dr M. Kieras), jako pierwsze tego rodzaju urządzenie krajowej konstrukcji, opracowane przy ścisłej współpracy z Wydziałem Mechanicznym, został wykonany na potrzeby kilku uczelni, instytutów naukowych i zakładów przemysłowych (niekiedy eksploatowana do dziś). Drukarka, prezentowana później na wystawie zagranicznej i Targach Poznańskich, została w 1973 roku wpisana, jako jeden z trzech tematów, zgłoszonych przez rzeszowską WSI, do księgi osiągnięć przed II Kongresem Nauki Polskiej.
 

Wzmacniacz pomiarowy GWP-1 (GWS-1)
Wzmacniacz pomiarowy...
Przekaźnik zaniku napięcia PZN-1
Przekaźnik zaniku...

Tematyka prac badawczych jest coraz ściślej wiązana z potrzebami lokalnego przemysłu, zwłaszcza lotniczego, motoryzacyjnego i oświetleniowego. Badania realizowane są w większości w pełnym cyklu rozwojowym. Do tych zadań zmodyfikowano i skompletowano nowoczesną linię technologiczno-doświadczalną oraz zestaw aparatury do kompleksowych badań środowiskowych, a także powołana została, w ramach Zakładu, Pracownia Doświadczalna Mikroukładów Hybrydowych, gdzie przede wszystkim wytwarzane są – w skali małoseryjnej, z pełnym odbiorem do celów wojskowych i certyfikatami IKCSP (Inspektorat Kontroli Cywilnych Statków Powietrznych) – urządzenia osprzętu lotniczego, m. in.: wysokostabilny wzmacniacz pomiarowy (GWP-1) i standaryzujący (GWS-1), przeznaczony do pracy w systemach rejestracji parametrów samolotu w locie, jedno- i trójfazowy przekaźnik zaniku napięcia w sieci pokładowej (kontynuowana produkcja małoseryjna), systemy stabilizacji temperatury w za-sobnikach lotniczych, wraz z powierz-chniowymi grzejnikami (np. w lukach akumulatorowych lub systemach foto-grametrycznych), a także serie proto-typowe układów i urządzeń dla innych potrzeb.W efekcie, na przestrzeni blisko 20 lat, rozwijając współpracę z ośrodkami zagranicznymi i krajowymi, zrealizowano 20 prac o praktycznej użyteczności dla przemysłu (wdrożenia produkcyjne, w tym na podstawie udzielonych licencji i zawartych umów, opracowanie kompletnych linii technologicznych i programów produkcji) oraz instytucji badawczych (np. specjalistyczny i powszechnie wykorzystywany program komputerowy HYBTERM), opublikowano w czasopismach naukowych lub zaprezentowano podczas konferencji, w większości o charakterze międzynarodowym, łącznie ponad 200 prac, przygotowano 8 monografii, a także uzyskano 16 patentów. Uwidacznia się dynamiczny rozwój kadry, wyrażający się 13 obronionymi, w rożnych uczelniach, pracami doktorskimi i 3 rozprawami habilitacyjnymi. Zakład jest inspiratorem i organizatorem w latach 1973 i 1977 Sympozjum „Mikroelektroniczna Technika Grubowarstwowa”.

Schemat interakcyjnej syntezy struktury hybrydowej
Schemat interakcyjnej...

Nowa jakość - integracja sygnałów i technologii

Typowym przykładem opracowania, realizowanego w pełnym cyklu rozwojowym, posiadającego istotne znaczenie dla tematycznej integracji tego rodzaju badań, jest projektowany w trybie interakcyjnym wzmacniacz pomiarowy – standaryzujący, o bardzo wysokich wymaganiach eksploatacyjnych, szczególnie w aspekcie dokładności i stabilności parametrów, przy zmiennych - w szerokim zakresie - obciążeniach środowiskowych, adekwatnych dla zastosowań lotniczych. Dla tego rodzaju opracowania, badania ograniczające się do technologii okazały się zupełnie niewystarczające. Uzyskanie wymaganego nastawiania wzmocnienia w zakresie 1-1000 V/V, w przedziale zmian temperatury 213-343 K, z dokładnością nie gorszą niż 1%, było możliwe na podstawie pełnej analizy tolerancji wzmacniacza, z uwzględnieniem wszystkich jego komponentów, w aspekcie rozrzutu ich parametrów, wynikającego z procesu wytwarzania, jak też adekwatnego dla nich wektora temperatury pracy, którego określenie wymagało gruntownej analizy pola temperatury, a zatem rozwiązania nieliniowego zagadnienia wymiany ciepła w strukturze mikroukładu oraz pomiędzy nim i otoczeniem. Analiza tolerancji parametrów wzmacniacza oraz niezawodności jego działania (wg metodologii Mil-Hdbk-127F), wymagała również identyfikacji, występujących w strukturze hybrydowej, między-elementowych sprzężeń temperaturowych i elektromagnetycznych, natomiast w fazie prototypowej - szerokich badań aplikacyjnych i środowiskowych. Charakterystykę i zakres prac, realizowanych w pełnym cyklu rozwojowym, odzwierciedla schemat interakcyjnej syntezy mikrostruktury hybrydowej, który uwidacznia, z jednej strony, kompleksowe traktowanie tematyki w aspekcie technologicznym, układowo-funkcjonalnym i aplikacyjnym, a z drugiej - konieczność wyodrębnienia w problemowo i zadaniowo zintegrowanej tematyce, obszarów merytorycznej specjalizacji w zespole realizującym badania, z uwzględnieniem: wyposażenia laboratoryjno-technologicznego i obliczeniowego, aparatu matematycznego itp.

Uogólniony schemat struktury hybrydowej: wczoraj i dziś (Ω, S – obszar i podobszary struktury, 1 – obudowa, 2 – podłoże, 3-4 – warstwy kleju i metalu, 5 – radiator, 6-7 – źródła ciepła, warstwy rezystywne i elementy dyskretne, 8 – końcówki)
Uogólniony schemat...
Uogólniony schemat struktury hybrydowej: wczoraj i dziś (Ω, S – obszar i podobszary struktury, 1 – obudowa, 2 – podłoże, 3-4 – warstwy kleju i metalu, 5 – radiator, 6-7 – źródła ciepła, warstwy rezystywne i elementy dyskretne, 8 – końcówki)
Uogólniony schemat...

Opracowany schemat syntezy struktur elektronicznych, i odpowiadająca mu specjalizacja i zadaniowa organizacja prac badawczych, zdecydowały o racjonalnym i harmonijnym rozwoju tych prac, i w efekcie doprowadziły do wykreowania specjalistycznych zespołów: kompatybilności elektromagnetycznej EMC (ElectroMagnetic Compatibility), ze szczególnym ukierunkowaniem badań w zakresie mechanizmów propagacji sygnałów zakłócających w strukturach mikroelektronicznych oraz rozproszonych systemach elektronicznych, radiowej identyfikacji obiektów RFID (Radio Frequency IDentification) [12], z uwypukleniem teoretycznych podstaw prognozowania warunków poprawnej pracy statycznych i dynamicznych systemów identyfikacji, mikro- i nanotechnologii elektronicznych, z jednoznacznym ukierunkowaniem na badania materiałowe i syntezę struktur o złożonych własnościach funkcjonalnych, realizowanych zintegrowaną technologią hybrydową, obejmującą technologie: obwodów drukowanych, grubowarstwową, z uwzględnieniem jej wszystkich podstawowych odmian, cienkowarstwową, z implementacją wybranych procesów nanoskalowych, a także – kompleksową analizę środowiskowych warunków pracy, stacjonarnych i dynamicznych pól temperatury, tolerancji, niezawodności oraz propagację zakłóceń (EMC).
Ponieważ wdrażanie opracowań w sferze mikroelektroniki, realizowanych w pełnym cyklu rozwojowym, nie spotykało się – w ówczesnych warunkach gospodarczych - ze zbyt dużym zrozumieniem ze strony przemysłu, a powołana do tego celu w Uczelni pracownia doświadczalna mogła spełniać tylko fragmentarycznie zadania w tym zakresie, autor, wraz ze współpracownikami, podjął w końcu lat 80. starania o powołanie firmy, której zadania były sygnalizowane w jej nazwie: Elektroniczny Zakład Innowacyjno-Wdrożeniowy HYBRES Sp. z o.o., a która w aktualnych warunkach zdobyłaby sobie miano firmy spin-off. Po pokonaniu ogromnych problemów, związanych zwłaszcza z transformacją ustrojowo-gospodarczą, stanowi obecnie w rzeszowskim krajobrazie przedsiębiorstwo o bardzo zaawansowanym technologicznie poziomie i profilu produkcji, w tym różnorodnych, mikroelektronicznych układów hybrydowych. 
Efektem prac badawczych w drugim dwudziestoleciu działalności ZSEiT, a więc od przełomu lat 80. i 90. do chwili obecnej, jest poza około 500 publikacjami w czasopismach, coraz częściej indeksowanych w Thomson Scientific Master Journal List, 9 monografiami (w tym 2 zamawiane rozdziały w monografiach wydanych przez IN-TECH) oraz materiałach konferencyjnych, 6 patentami, w tym jednym międzynarodowym i 2 zgłoszeniami patentowymi, istotny rozwój kadry, wyrażający się obroną 7 rozpraw doktorskich i zaawansowaniu 2 dalszych oraz 3 habilitacyjnych, i znacznym zaawansowaniem kolejnych 8, i wreszcie realizacja 5 projektów badawczych (w tym 4 promotorskich), uczestnictwo w międzynarodowym konsorcjum, realizującym projekt HIRF-SE (High Intensity Radiated Field Synthetic Environment) – w ramach 7PR, uczestnictwo w 3 projektach aparaturowo inwestycyjnych (w łącznym wymiarze ponad 20 mln zł), a także 5 projektach zewnętrznych (w tym 3, realizowanych przez Uniwersytet Techniczny w Koszycach). Ponadto, Zakład był organizatorem 3 konferencji Polskiej Sekcji IMAPS (1993, 2001, 2007) oraz VII Konferencji Naukowej Czujniki Optoelektroniczne i Elektroniczne (2002); oddzielną inicjatywę Zakładu stanowiło sympozjum o formule integrującej i koordynującej współpracę z ośrodkami zagranicznymi i krajowymi: Microelectronics Technologies and Microsystems, organizowane cyklicznie w Rzeszowie, dwukrotnie we Lwowie, Koszycach, Zwickau i Pitesti. Szeroka współpraca, oparta często na wieloletnich umowach z uczelniami zagranicznymi i innymi instytucjami, rozwija się szczególnie dynamicznie z Technicznym Uniwersytetem w Koszycach (skoordynowane badania w dziedzinie technologii i badań aplikacyjnych mikroukładów hybrydowych, w tym zaawansowanych, na bazie techniki LTCC - opracowana koncepcja i realizacja sensorów ciśnienia oraz podciśnienia, zintegrowanych z przetwornikami ciśnienie-częstotliwość), Politechniką Lwowską (opracowania nowych materiałów na potrzeby mikroelektroniki, szczególnie fotowoltaiki i optoelektroniki oraz synteza specjalizowanych układów sensorowych), Uniwersytetem Lwowskim, Südwestfalen Hochschule für Technik und Wirtschaft Soest (badania powierzchni materiałów metodami spektroskopii masowej oraz kompatybilność elektromagnetyczna), Westsächsische Hochschule Zwickau (kompatybilność elektromagnetyczna w odniesieniu do struktur hybrydowych) oraz Politechniką Bukareszteńską (metody syntezy mikroukładów elektronicznych). Formy tej współpracy obejmują: realizację wspólnych badań (wzajemne wykorzystywanie specjalistycznej aparatury), przygotowywanie wspólnych publikacji, wzajemne staże pracowników (w tym przygotowywanie rozpraw doktorskich) i studentów, prace dyplomowe pod wspólną opieką, wzajemnie prowadzone wykłady fakultatywne (szczególnie w ramach Programu SOKRATES, a wcześniej, w ramach Projektu TEMPUS). 
Bardzo ważnym zadaniem było również w tych lach gruntowne przebudowanie profilu dydaktycznego Zakładu, wraz z przygotowaniem odpowiedniej bazy laboratoryjnej, co ściśle wiązało się z rozwojem specjalności aparatura elektroniczna na kierunku elektrotechniki, a następnie - uruchamianiem kierunku informatyka, i wreszcie, w ostatnich latach – kierunku elektronika i telekomunikacja. Więcej
Szczególnie szybki rozwój procesu dydaktycznego w dziedzinie elektroniki i telekomu-nikacji, wspomagany, z jednej strony nowoczesną bazą sprzętowo-laboratoryjną, a z drugiej – intensyfikacją prowadzonych w Zakładzie prac naukowych, obejmujących szczególnie systemy telekomunikacyjne, stworzył sprzyjający grunt pod wykreowanie sprawnie funkcjonującego Koła Naukowego Elektroniki i Technologii Informacyjnych, które ciągle rozszerza ramy tematyczne i metodyczne swojej działalności, wykraczającej poza Uczelnię, region i kraj. Więcej
Natomiast w obszarze prac badawczych kształtuje się w tym okresie ich nowa struktura, ugruntowana na wspomnianych wyżej zespołach tematycznych, prawidłowym odczytaniu światowych trendów rozwojowych w dziedzinie technologii hybrydowych i postępującego procesu ich integracji, szerokiej implementacji rozwiniętych modeli matematycznych, analizy jakości parametrów, w tym – coraz istotniejszej, integracji sygnałów w syntezie zintegrowanych struktur mikroelektronicznych. Coraz bardziej zaawansowane i zróżnicowane procesy technologiczne, dawniej charakterystyczne dla techniki cienko- i grubowarstwowej, rozwijające się techniki montażu (packaging), niezwykle szybko rozwijające się technologie osadzania materiałów dla kształtowania warstw funkcjonalnie czynnych i pokryciowych, kreują jednolity obraz zintegrowanej technologii hybrydowej.
Utrwala się racjonalność profesjonalnej, sprowadzonej do lokalnych uwarunkowań, orga-nizacji badań, z jednolitym obszarem badawczym, w aspekcie tematycznym i realizacyjnym, w którym priorytet mają prace, realizowane w pełnym cyklu rozwojowym, co w warunkach lokalnej skali jest niezbędne dla podejmowania innowacyjnych zadań gospodarczych.

Nowo wybudowane laboratorium EMC
Nowo wybudowane...
Wnętrze komory bezechowej podczas badania anteny
Wnętrze komory...

Dzień dzisiejszy- integracja i oferta działań

Obecnie kadra Zakładu liczy 17 osób, w tym: 4 profesorów i doktorów habilitowanych (prof. PRz.), 8 adiunktów (doktorów), 2 asystentów oraz 3 pracowników naukowo-technicznych. Jest ona skupiona w 3 zespołach naukowych: kompatybilności elektromagnetycznej, systemów radiowej identyfikacji obiektów oraz mikro-i nanotechnologii elektronicznych, dysponujących zespołem 3 zintegrowanych tematycznie, profesjonalnych laboratoriów badawczych.
Zespół EMC, realizuje od wielu lat badania, które stworzyły podstawę do podjęcia i kontynuacji kompleksowych prac teoretycznych i eksperymentalnych w zakresie identyfikacji procesów propagacji zakłóceń w systemach elektronicznych oraz uwarunkowań odporności zakłóceniowej tych systemów. Tematycznie obejmują: analizę uwarunkowań odporności zakłóceniowej i emisji zakłóceń w elektronicznych strukturach planarnych, systemach magistral oraz interfejsów komunikacyjnych, a także analizę generacji i propagacji zaburzeń przewodzonych, małej częstotliwości, w sieciach zasilających niskiego i średniego napięcia oraz sposobów przeciwdziałania skutkom wywołanym przez te zaburzenia.
Zespół EMC dysponuje nowo wybudowanym w 2007 r., przy wsparciu Władz Politechniki Rzeszowskiej oraz regionalnych (Marszałka Województwa i Wojewody Podkarpackiego), a także regionalnych podmiotów gospodarczych i koordynatora Naukowej Sieci Tematycznej EMC-Net, ze środków Funduszu Rozwoju Nauki i Technologii Polskiej oraz własnych Uczelni, profesjonalnym laboratorium kompatybilności elektromagnetycznej, z zainstalowaną komorą bezechową firmy TDK, o polu pomiarowym w odległości trzech metrów, pozwalającą na pomiary emisji i odporności urządzeń elektrycznych i elektronicznych w zakresie częstotliwości do 18GHz. Wyposażenie pomiarowe laboratorium, zakupione w ramach projektów badawczych (w tym promotorskich) MNiSW i inwestycyjnych z udziałem funduszy EU (PO RPW i RPO WP), w łącznej wysokości ponad 10 mln zł., umożliwia badania odporności urządzeń na pola elektromagnetyczne w zakresie częstotliwości do 6GHz, pomiar emisji urządzeń elektrycznych i elektronicznych w zakresie częstotliwości do 18GHz oraz badania ich odporności na szereg znormalizowanych zaburzeń przewodzonych, zgodnie z wymaganiami zharmonizowanych norm w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
Wyposażenie to obejmuje aparaturę kontrolno-pomiarową czołowych producentów światowych urządzeń i systemów do badań w dziedzinie kompatybilności elektromagnetycznej. Zapewniło ono zespołowi duże możliwości samodzielnej realizacji lub udziału w projektach badawczych, krajowych i zagranicznych (m.in. badawczy projekt MNiSW badania uwarunkowań propagacji zaburzeń elektromagnetycznych w strukturach i rozproszonych systemach mikroelektronicznych układów hybrydowych oraz udział w realizowanym przez konsorcjum międzynarodowe projekcie HIRF SE (High Intensity Radiated Field - Synthetic Environment) w ramach 7 PR Unii Europejskiej, przy ścisłej współpracy z Zakładami Lotniczymi „PZL-Mielec” Sp. z o.o.). Więcej

Laboratorium RFID: stanowiska do badania uwarunkowań komunikacyjnych obszaru poprawnej pracy wielokrotnych systemów dynamicznych
Laboratorium RFID:...
Laboratorium RFID: stanowiska do badania uwarunkowań komunikacyjnych obszaru poprawnej pracy wielokrotnych systemów dynamicznych
Laboratorium RFID:...

Zespół RFID od kilku lat kontynuuje kompleksowe badania teoretyczno-eksperymentalne w zakresie wieloaspektowej analizy zagadnień identyfikacji obiektów, których efektem jest unikalna metoda syntezy zdeterminowanego, trójwymiarowego obszaru poprawnej pracy systemu RFID, adekwatnego zarówno dla statycznych, wielokrotnych procesów automatycznej identyfikacji, jak również dla aplikacji z dynamiczną zmianą lokalizacji i orientacji identyfikatorów, umieszczonych na znaczonych obiektach, a także – systemów nawigacji autonomicznych obiektów, z wykorzystaniem tego rodzaju identyfikatorów. 
Organizowane od podstaw, z wykorzystaniem środków własnych oraz w ramach projektu PO RPW (na łączną kwotę ponad 3 mln zł.), profesjonalne laboratorium RFID, zlokalizowane w nowo wzniesionym budynku laboratorium EMC, jest wyposażone, m.in. w opracowane, unikalne stanowisko, umożliwiające prowadzenie badań eksperymentalnych i aplikacyjnych systemów RFID, jednocześnie w obszarze ich uwarunkowań polowych, elektrycznych i komunikacyjnych. Konstrukcja stanowiska zapewnia niezależny dobór identyfikatorów oraz czytników/programatorów i ich anten do dowolnie zadanego procesu automatycznej identyfikacji, w pełnym paśmie częstotliwości dla systemów RFID bliskiego i dalekiego zasięgu. Możliwe jest także prowadzenie badań w zakresie efektywności układów zespołów antenowych i całych systemów, funkcjonujących w stanach statycznych i dynamicznych, co zapewnia wykorzystanie stanowiska do badań, ukierunkowanych na realizację komercyjnych procesów automatycznej identyfikacji obiektów, gdzie zasadniczym celem jest wyznaczanie obszaru poprawnej pracy dowolnego systemu RFID. Ponadto, laboratorium jest wyposażone w specjalistyczną aparaturę, obejmującą: komorę pomiarową z ruchomymi platformami, zestaw przenośników taśmowych do badań dynamicznych procesów automatycznej identyfikacji obiektów, zestaw różnorodnych układów czytników/programatorów, anten układów RWD, identyfikatorów, specjalizowanego oprogramowania RFID, układy dopasowania impedancyjnego i strojeniowe dla nowo opracowywanych anten, analizator widma z możliwością analizy protokołów komunikacyjnych RFID (pasmo 8 GHz), generator wektorowy z możliwością syntezy ramek protokołów komunikacyjnych RFID, oscyloskop o paśmie 12,5 GHz, antenowy system pomiarowy z pozycjonerem 3D i wektorowym analizatorem sieci o paśmie do 26 GHz. To zaplecze badawcze w obszarze techniki RFID jest funkcjonalnie zintegrowane z laboratorium technologii mikro- i nanoelektronicznych, gdzie istnieje efektywna możliwość realizacji układów czytników/programatorów, struktur identyfikatorów radiowych, ich układów antenowych itp., a także z profesjonalnym laboratorium EMC, zapewniającym badania komponentów systemów RFID, w tym anten, zarówno w aspekcie wymagań kompatybilności elektromagnetycznej, jak też charakterystyk i parametrów użytkowych w pełnym zakresie częstotliwości, adekwatnym dla tych systemów. Ponadto, zespół zgromadził obszerną bazę światowej literatury naukowej, w skład której wchodzi największy w kraju, uczelniany zasób zagranicznej książki naukowej z dziedziny techniki RFID. Więcej

Laboratorium zintegrowanych mikro- i nanotechnologii elektronicznych HYBRID
Laboratorium...
Laboratorium zintegrowanych mikro- i nanotechnologii elektronicznych HYBRID
Laboratorium...

Zespół technologii mikro- i nanoelektronicznych (HYBRID), sięga swoim rodowodem początków istnienia Zakładu, ale wskutek przeobrażeń, jego dzisiejsza baza badawcza, zarówno w aspekcie wiedzy ludzi, jak też poziomu technologicznego wyposażenia, początków tych w niczym nie przypomina. Zespół dysponuje nowo budowanym i organizowanym, profesjonalnym laboratorium, zapewniającym prowadzenie kompleksowych badań w zakresie syntezy, w pełnym cyklu rozwojowym, a więc z przewidywanym etapem prac prototypowych, systemów elektronicznych z wykorzystaniem zintegrowanej technologii hybrydowej.
Wyposażenie laboratorium, dzięki funduszom, uzyskanym m.in. w ramach inwestycyjnych projektów regionalnych (RPO WP i PO RPW, w łącznej wysokości 7 mln zł), umożliwia wytwarzanie i badanie struktur hybrydowych z wykorzystaniem wszystkich, podstawowych technologii: LTCC, konwencjonalnej technologii warstwowej, z wykorzystaniem podłoży ceramicznych i elastycznych, technologii nanoszenia warstw (precyzyjny sitodruk, drukowanie strumieniowe – ink-jet, ekspozycja materiałów światłoczułych, napylanie próżniowe i in.), montażu komponentów dyskretnych, nieobudowanych oraz w obudowach SMD i BGA, i wreszcie – wielowarstwowej technologii PCB. Wspomaganie montażu struktur hybrydowych oraz inspekcję ich jakości, zapewniają m.in. mikroskopowe i kamerowe systemy optyczne, kamera termowizyjna o dużej rozdzielczości, ultraszybka głowica z detektorem IR oraz mikroskopy sił atomowych. Więcej

Więcej   


Katedra Systemów Elektronicznych i Telekomunikacyjnych 2017